ผ้าลายอย่าง ผ้าไทยที่เคยโด่งดังในราชสำนัก ถูกลืมเพราะยุคสมัยเปลี่ยน

ซึ่งคุณธนิต พุ่มไสว เล่าว่า จุดเริ่มต้นเลยคือ ตนมีความชอบตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ชอบอะไรที่เป็นไทยๆ มีความฝันว่าอยากจะให้คุณแม่ใส่ชุดไทย แล้วอยู่บ้านแล้วมีคนใช้ เป็นฟิลแบบในหนัง พอเราหาเงินได้เราก็เอาเงินมาสร้างเป็นเรือนไทยเพื่อให้คุณพ่อคุณแม่มาอยู่ ซึ่งตอนแรกไม่ได้คิดว่าจะเป็นร้าน ตั้งใจจะให้เป็นบ้าน แต่ด้วยความที่คุณพ่อคุณแม่เป็นชาวบ้านและไม่ค่อยมีเงิน และไม่อินกับเรือนไทยทำให้ท่านก็ไม่เคยมาอยู่อีกเลย ผมก็เลยทําเป็นร้าน เป็นช็อปแทน ซึ่งร้านที่ทำก็จะเป็นผลิตภัณฑ์ ผ้าลายอย่างทั้งหมดเลย

แต่นี่คือสิ่งที่ อีจัน สงสัยว่า? แล้วทำไมถึงต้องเป็นผ้าลายอย่าง ซึ่ง คุณธนิต พุ่มสวัสดิ์ ก็เล่าต่อว่า….ตนได้ยินชื่อผ้านี้มาและสนใจเลยไปศึกษามาก่อนว่า ผ้านี้คือผ้าอะไร? จนไปค้นหาข้อมูลพบว่า ผ้าลายอย่าง ผ้านี้เป็นผ้าที่หวงห้ามในราชสํานัก คือต้องเป็นเจ้าฟ้าตั้งแต่กําเนิด ถึงจะสามารถใส่ผ้าเหล่านี้ได้ อันนี้คือสมัยยุคเก่าแล้ว ซึ่งผ้าลายอย่าง เป็นผ้าฝ้ายอยู่แล้ว และประเทศไทยต้องเขียนลายเพื่อส่งไปผลิตที่เมือง“โคโรมันเดล” ประเทศอินเดีย เพราะช่วงนั้นไทยยังไม่สามารถทำออกมาทั้งหมดได้ และนี่ก็เป็นประวัตคร่าวๆของ การกำเนิดผ้าลายอย่าง

ในขณะเดียวกัน คุณศิวกร เกสรราช (คุณซอฟท์) หนึ่งในผู้ก่อตั้งและผู้ร่วมขับเคลื่อนแบรนด์ “ภูษาผ้าลายอย่าง” ก็ได้เล่าให้อีจันฟังเพิ่มเติมว่าสำหรับ ผ้าลายอย่าง ที่กำลังดังมากตอนนั้นเพราะละครและงานอีเว้นท์ ไม่ว่าจะเป็น กองละครพีเรียดหลายที่ติดต่อมา เช่น บางระจัน , ข้าบดินทร์ และมาถึงละครเรื่องบุพเพสันนิวาส ที่ฟีเวอร์มากๆ ในฉากแม่การะเกดที่สวมใส่ผ้าถุงลายอย่าง จนกลายเป็นที่พูดถึงกันทั่วเมืองค่ะ แต่คุณซอฟท์ ศิวกร ก็เข้าใจลึกซึ้งกว่านั้นตรงที่ว่าก็จะมีลูกค้าที่เขาอยากได้ผลิตภัณฑ์แต่เขาแต่งชุดไทยไม่เป็น ก็เลยคิดว่าจะทำยังไงดีให้นำผ้าพวกนี้ มาอยู่ในผลิตภัณฑ์หรือว่าชีวิตคนทั่วไปได้ ก็เริ่มจากการทำพวกกระเป๋าเล็ก ๆ มาก่อน พัฒนามาแล้วก็มาทำเป็นกระเป๋าอยู่ทรงนึงที่เราจะเรียกติดปากกระเป๋าทรงถุงทอง จนกลายเป็นซิกเนเจอร์ของแบรนด์เราไปด้วย เพราะรูปทรงมันถูกพัฒนาในรูปแบบถุงทองแบบโบราณนั่นเอง

ซึ่งก่อนที่เราจะนำมาดัดแปลงก็เคยคุยกันเองว่า ถ้าสมมุติเราถอดลายออกมาสักหนึ่งแล้วมาขยายลายเป็นลายใหญ่ ๆ ลงบนกระเป๋าหรือว่าลงบนถุงผ้า ลงบนผ้าพันคอหรืออะไรก็ตามที่เป็นผลิตภัณฑ์มันจะสวยไหม มันจะดีไหม ก็ถูกระดมความคิดกันจนออกมาเป็นสินค้าหลายรูปแบบ ทั้งนี้ การทำผ้าลายอย่าง มันเป็นหัวใจสำคัญของแบรนด์เราเพราะฉะนั้นคำว่าผ้าลายอย่าง เวลาไปอยู่กับสิ่งของชิ้นไหนแล้วมันต้องรู้ว่าอันนี้คือผ้าลายอย่างการถอดลายหรือว่าหยิบลายขึ้นมา 1 อัน มันจะไม่ครบคำเป็นผ้าลายอย่างของเขาเพราะฉะนั้นสมมติว่าเอาแค่ลายไทยตัวนี้มาทำลงบนเคสโทรศัพท์ มันก็จะเป็นแค่เคสลายไทยเพราะฉะนั้นเราก็เลยยึดหลักตรงนี้จากไอเดียนี้มาตั้งแต่เริ่มทำผลิตภัณฑ์เลยว่า ไม่ว่าเราจะพัฒนาผลิตภัณฑ์เราไปในทิศทางไหนอย่างน้อยคนหยิบจับอะไรขึ้นมาแล้วเขาต้องรู้ว่า มันมาจากผ้าลายอย่างว่าอธิบายอะไรได้บ้างในผลิตภัณฑ์นั้นต่อให้เล็กแค่ไหนมันก็ต้องดูออกว่า มันเป็นส่วนจากอะไรเราต้องอธิบายได้ ท้ายที่สุดแล้ว เราไม่จำเป็นต้องเห็นผ้าไทย ต้องเป็นแบบห่มสบายหรือว่านุ่งโจงอย่างเดียว เราสามารถใช้ของไทย ๆ ได้โดยที่เราไม่รู้สึกว่ามันเชยหรือเปล่า และมากกว่านั้นคือ การทำของคุณนิค-คุณซอฟท์ ส่งผลให้ ผ้าลายอย่าง เป็นที่รู้จักมากขึ้น ซึ่งชื่นชมมากๆค่ะ